U bent hier

Actualiteit

dinsdag 27 januari 2015, 13:30

De andere doelwitten van de regering...

De indexsprong is een veelbesproken onderwerp omdat deze bijzonder nefaste maatregel de volledige bevolking treft, zowel de actieven als de niet-actieven. Maar dit is verre van de enige aanval door de huidige regering in dienst van de werkgevers. Er zijn nog een reeks andere maatregelen op til die even onverteerbaar zijn, zoals de drastische verlaging van de IGU, de inkomensgarantie-uitkering. Maar daar stopt het niet. De regering heeft nóg andere projecten in petto die niet door de beugel kunnen, zoals de snellere werkhervatting na een arbeidsongeschiktheid en de samenstelling van een kadaster m.b.t. de zware beroepen. Wat is nu de impact van deze maatregelen?

Onvrijwillige deeltijdse werknemers worden gestraft

Voor sommigen is een deeltijdse job een levenskeuze, voor anderen -vaak vrouwen-, is het pure noodzaak. Omdat er geen voltijdse job voorhanden is, of omdat de sector niks beters kan voorstellen. Voor die werknemers bestaat de IGU, de inkomensgarantie-uitkering. Deze aanvullende uitkering verzekert hen een min of meer aanvaardbaar inkomen. Maar de regering heeft nu beslist om ook hierin drastisch te snoeien: de uitkering zal nog gedurende twee jaar worden toegekend, maar daarna zal ze tot de helft worden herleid. Als u vandaag bijvoorbeeld het gemiddelde bedrag van 500 euro per maand krijgt, zal u na twee jaar nog maar 250 euro ontvangen. Ook als u altijd al bereid bent geweest om een voltijdse job te aanvaarden.

Zware beroepen

De enige definitie van zware beroepen houdt verband met het SWT, het vroegere brugpensioen. In dit stelsel worden nachtarbeid, ploegenarbeid en het werken in onderbroken uurroosters beschouwd als zware beroepen. De regering wil nu dat de sociale gesprekspartners een kadaster van zware beroepen samenstellen. Een bijzonder lastige opdracht, want in de huidige context zullen we waarschijnlijk moeten opboksen tegen werkgevers die deze erkenning zoveel mogelijk willen beperken. Bovendien achten wij het even belangrijk te waken over de arbeidsvoorwaarden en de werkbaarheid van de jobs om net te voorkomen dat bepaalde banen als zware beroepen worden beschouwd. Voor een dergelijk kadaster moet men voor elk beroep rekening houden met alle aspecten. Zo kan bijvoorbeeld het beroep van magazijnier compleet verschillend zijn al naargelang de sector, maar ook al naargelang de arbeidsorganisatie in de onderneming.

Arbeidsongeschikten terug aan het werk

Een andere wraakroepende maatregel is de activering van de werknemers in arbeidsongeschiktheid. Wat heeft de regering nu weer verzonnen? Na drie maanden ziekte zou de arbeidsongeschikte werknemer worden aangespoord om het werk te hervatten. Het zou dus precies het omgekeerde zijn van vroeger: toen liet men de werknemer de tijd om goed te herstellen en pas nadien keerde hij terug naar zijn vroegere functie. Als zijn gezondheidstoestand hem dan toch niet toeliet zijn werk te hervatten, kon hij halftijds werken of zelfs een andere functie krijgen. Voortaan is het dus net andersom: na 3 maanden bekijkt men waar en of de werknemer nog kan worden ingezet.

Het gevolg is dat de werknemer geschikt kan worden bevonden om het werk te hervatten, maar niet noodzakelijk in zijn vroegere functie. Als de werkgever geen andere arbeidspost kan voorstellen, zou hij de mogelijkheid hebben om de werknemer te ontslaan wegens overmacht om medische redenen. En dit al na 3 maanden arbeidsongeschiktheid! Daarbij vergeet men dan natuurlijk dat sommige ziektes sowieso een langer genezingsproces vergen. Denk maar aan psychologische of psychische aandoeningen die trouwens vaak werkgerelateerd zijn en niet op 3 maanden kunnen worden opgelost. Deze activeringsmaatregel staat momenteel ter discussie op de Nationale Arbeidsraad en het RIZIV. Ze is dus voorlopig 'bevroren'.

Conclusie?

Eens te meer bewijst deze rechtse regering dat het welzijn van de werknemers haar volledig koud laat. Door deze nieuwe maatregelen, die even antisociaal zijn als de vorige, raakt ze nog meer in diskrediet. Met dergelijke beslissingen biedt de regering geen helpende hand aan jongeren of werkzoekenden uitgesloten van de werkloosheid. Integendeel, ze worden nog dieper de afgrond ingeduwd!