Op vrijdag 3 april werden de stakingspiketten weer rond het Mc Bride-bedrijf in Estaimpuis, Henegouwen geplaatst. De werknemers van deze chemische fabriek waren na een eerste staking van twaalf dagen weer aan het werk gegaan in de hoop de relatie met de directie te verbeteren, maar de minachting van de directie ging onverminderd door. De oorsprong van het conflict? Beledigende voorstellen voor de werknemers tijdens de bedrijfsonderhandelingen. Interview met Anne-Claire Deldicque, vakbondsafgevaardigde van AC Wapi-Mons-Borinage.

Waarom staken werknemers weer aan de vooravond van het paasweekend?

Zoals elke twee jaar zaten we in een onderhandelingsfase. En net als tijdens eerdere onderhandelingen met de directie van McBride is het sociale klimaat verslechterd. Werknemers geven veel aan het bedrijf: ze doen volop hun best, ze produceren, ze leveren veel inspanningen. Op een gegeven moment verwachten ze erkenning.

Twee jaar geleden beloofde de directie om bij de volgende onderhandelingsronde terug te komen met een voorstel voor een verhoging van het brutoloon. Dat moment is nu gekomen, en de werknemers zijn dan ook met die zeer duidelijke verwachting aan de onderhandelingstafel komen zitten. Maar de deur werd onmiddellijk gesloten.

"Op het moment dat je een belofte doet aan werknemers en je bent niet in staat om die na te komen, is het vertrouwen geschonden" - Anne-Claire Deldicque (AC Wapi-Mons-Borinage).

Wat heeft de directie op tafel gelegd?

Heel weinig. De directie heeft zich verscholen achter de loonmarge van 0% en een budget dat naar eigen zeggen te beperkt is om een echte structurele bruto loonsverhoging mogelijk te maken. Desondanks stelden ze een loonsverhoging van 5 cent voor. Een belachelijk bedrag dat klinkt als een belediging voor werknemers. En aan geld geen gebrek: ze hebben zo'n €66 miljoen uitgekeerd aan hun aandeelhouders! Dat is dus duidelijk onaanvaardbaar.

Waarom wordt dit voorstel zo slecht ontvangen?

Omdat het helemaal niet overeenkomt met wat was aangekondigd, maar ook met wat elders wordt gedaan. In vergelijkbare bedrijven in de regio zijn de lonen gestegen. Dus om hier te horen dat het niet haalbaar is, terwijl het bedrijf nog lang niet in de problemen zit, is niet geloofwaardig. En naast het bedrag is het ook nog een kwestie van vertrouwen. Als de directie een belofte doet en die niet nakomt, zet dat aan tot woede.

Waarom nu weer staken?

Omdat we aan de vooravond van het paasweekend staan, het is dus een strategisch moment. De werknemers willen ons eraan herinneren dat ze er nog steeds zijn, dat ze nog steeds gemobiliseerd zijn en dat ze niet van plan zijn om op te geven. Bovenal is de spanning weer opgelopen door bepaalde uitspraken van de directie. Wanneer een directeur de fabriek bezoekt om de werknemers uit te leggen dat ze hun verworven voordelen kunnen verliezen als ze verder doen, wakkert dit hun woede alleen maar aan.

Wat gebeurt er nu?

Wat er daarna gebeurt, is aan de werknemers. Zij zijn het die zullen beslissen of de beweging wordt voortgezet en welke vorm ze zal aannemen. Het is de rol van de afgevaardigden en de vakbond om aan hun zijde te staan, hun gevoelens door te geven en hun beslissingen te ondersteunen. Maar wat zeker is, is dat de woede er in dit stadium is en niet zal verdwijnen met de kruimels die de directie van Mc Bride aanbiedt.